عکست تو قاب چشممه

روی ضریحت میگذارم تا سرم را شعرخوانی – شام 7 صفرالمظفر 1403 هیئت بین الحرمین موئیجین همدان روی ضریحت میگذارم تا سرم را انگار در آغوشِ خود دارم حرم را با گریه آمد هر کسی با خنده برگشت فهمیدم اینجا معنیِ جود و کرم را با دست خالی آمدم چیزی ندارم آورده ام با خود فقط چشم ترم را من روبروی گنبدِ تو نذر کردم تنها النگوهای دست مادرم را مثل کبوترهای صحنت پهن کردم در زیر پای زائران بال و پرم را حالا که دقت میکنم صحنی نداری هرچند میگردم همه دور و برم را با این خیالات دلم جای ضریحت باید به ...

ادامه مطلب