نام ما را نوشتند غلام

نام ما را نوشتند غلام

نامما را نوشتند غلام

نامفامیلمان امام رضا

بهدل ماست روح امام حسین

بهتن ماست جان امام رضا

مادرمجای شعر لالایی

هرشب از کرامتش میگفت

پدرمزیر گوش من خوانده

لابه لای اذان امام رضا

کودکیهای من کنار تو بود

بیناین صحن ها بزرگ شدم

سالها با کبوتران حرم

خوردهام آب و نان امام رضا

کودکیام چقدر زود گذشت

دلمن تنگ شد برای خودم

منحسابی عوض شدم آقا

توهمانی همان امام رضا

حرمتو همیشه غوغا بود

آخرینخانه ی امید همه

هفتمینقبله گاه زائرها

هشتمینآسمان امام رضا

بینآغوش صحن ها بودن

زائرانیکه گریه میکردند

دختریلال ناله زد بینِ

اشکو لکنت زبان امام رضا

مادرشبین صحن ها افتاد

پدرشگریه کرد و داد کشید

یاامام رئوف ممنونم

حضرتمهربان امام رضا

پیرمردیکه اهل باران بود

چشمهای داشت بین چشمانش

بانوای کریم خانی خواند

خادمروضه خوان امام رضا

منکه روی سیاه آورده ام

کولهبار گناه آورده ام

بهتو آقا پناه آورده ام

بدهبرگ امان امام رضا

آمدمای شاه پناهم بده

خطامانی زِ گناهم بده