بقیع و صحن و خلوتش غربت بی نهایتش

بقیع و صحن و خلوتش ، غربت بی نهایتش

واحد – شهادت امام جعفر صادق (علیه السلام) 1398

بقیعو صحن خلوتش ، غربت بی نهایتش

کاشکییه روزی پا میده ما هم بریم زیارتش

بمیرممن خاکی شدن کبوترا

بمیرممن شکسته قلب زائرا

بمیرممن برا امام مجتبی

یهبقیع و یه دنیا غم و درد نهفته

یهبقیع و یه دنیا روضه های نگفته

...آه و واویلا واویلا ، آه و واویلا ...

قطعهای از خاک بهشت تربت آقام حسنه

غربتشبهای بقیع غربت آقام حسنه

بقیعتو قبله ی اهل عالمه

بقبعتو پُر از غریبی و غمه

بقیعتو شاهد اشک فاطمه

رویخاکا نوشته که حریمت بهشته

گِلمارو خدا با تربت تو سرشته

...آه و واویلا واویلا ، آه و واویلا ...

حسرتقلب زائرا صحن تورو ندیدنه

آرزویکبوترا رو گنبدت پریدنه

میاداون روز که دردمون دوا بشه

میاداون روز حاجتمون روا بشه

میاداون روز صحن تو کربلا بشه

میاداون روز که صحنت پُره از زائرات شِه

صحنتو مثل صحن علی موسی الرضا شِه

...آه و واویلا واویلا ، آه و واویلا ...